109 Szpital Wojskowy z Przychodnią SP ZOZ

109 Szpital Wojskowy z Przychodnią SP ZOZ – opis placówki

Rodowód: szpital polowy 2 Armii

Historia 109 Szpitala Wojskowego z Przychodnią SP ZOZ zaczyna się daleko od Szczecina. Rozkazem z 20 sierpnia 1944 roku powołano 12 Ruchomy Polowy Szpital Chirurgiczny 2 Armii Wojska Polskiego, sformowany 9 grudnia 1944 roku w Czemiernikach koło Lubartowa – ten dzień szpital obchodzi jako swoje święto. Na początku jednostka liczyła kilkunastu żołnierzy, kilku oficerów i trzy sanitariuszki, a jej majątek mieścił się w połowie ciężarówki.

Szpital przemieszczał się z frontem przez Kock i Kutno, a w kwietniu 1945 roku rozwinął się w Ruszowie koło Zgorzelca jako ośrodek dla najciężej rannych – w głowę, kręgosłup, klatkę piersiową i brzuch. W ciągu kilku tygodni operacji łużyckiej przyjął ponad tysiąc czterysta rannych żołnierzy, wielokrotnie więcej, niż przewidywała liczba łóżek. Po wojnie trafił do Stargardu, a stamtąd do Szczecina.

Pierwszy szpital polskiego Szczecina

Latem 1945 roku prezydent miasta Piotr Zaremba zdecydował, że gotowy do pracy gmach dawnej kliniki kobiecej przy ulicy Piotra Skargi najlepiej przekazać zgranemu zespołowi szpitala wojskowego. Budynek wzniesiono w 1932 roku z inicjatywy prof. Siegfrieda Stephana; przed wojną mieścił 165 łóżek położniczych, 65 ginekologicznych i szkołę położnych. Jeszcze przed przejęciem, 13 lipca 1945 roku, dr Jerzy Tuz przeprowadził w nim operację przepukliny, opisywaną jako pierwszy zabieg operacyjny w polskim Szczecinie.

Od 14 sierpnia 1945 roku szpital działał przy Piotra Skargi i przez długi czas jako jedyny w mieście pełnił nieprzerwany dyżur dla wojska i ludności cywilnej. Kolejne nazwy odzwierciedlały jego rozwój: Szpital Garnizonowy, Okręgowy Szpital Wojskowy, od 1951 roku 109 Wojskowy Szpital Garnizonowy, od 1974 roku szpital rejonowy z ponad sześciuset łóżkami. W budynkach działały też kliniki Pomorskiej Akademii Medycznej, przeniesione do innych szpitali w 1981 roku – wtedy placówka przyjęła nazwę 109 Szpital Wojskowy z Przychodnią.

W latach 80. szpital nadal się rozbudowywał: w 1985 roku uruchomiono neurochirurgię, początkowo jako pododdział ortopedii, w 1987 roku – oddział urologii, a w 1989 roku, wspólnie z wojewódzkim wydziałem zdrowia, przychodnię dla chorych ze stomią. W 1994 roku szpital świętował pięćdziesięciolecie.

Nowsze dzieje

Od 1999 roku szpital jest samodzielnym publicznym zakładem opieki zdrowotnej, co pozwoliło mu zawierać umowy z kasami chorych, a później z NFZ. W tym samym roku powstał oddział kardiologii, w 2001 roku oddziały chirurgii plastycznej i rekonstrukcyjnej oraz endokrynologii, a także pracownia medycyny nuklearnej. W maju 2014 roku otwarto pracownię tomografii komputerowej i rezonansu magnetycznego, a w grudniu tego roku szpital obchodził siedemdziesięciolecie.

Szpital opisuje też trudniejszy okres, gdy z powodów ekonomicznych zamknięto m.in. oddział ginekologii i położnictwa oraz oddział noworodków. Dziś jest bazą szkoleniową dla szkół medycznych oraz studentów i absolwentów Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego, a jego urolodzy wykonują operacje z użyciem robota da Vinci.

Ciekawostką z wcześniejszych dekad jest to, że już w 1946 roku przy szpitalu zorganizowano szkołę pielęgniarską dla trzydziestu uczennic, a w listopadzie tego roku – szkołę podoficerów sanitarnych. W 1963 roku powstał przyszpitalny punkt krwiodawstwa, a od 1983 roku, po wprowadzeniu rejonizacji opieki położniczej, oddział ginekologiczno-położniczy zaczął przyjmować pacjentki cywilne. W 2008 roku szpital nawiązał współpracę z niemieckim szpitalem wojskowym Bundeswehry w Hamburgu.

Co oferuje przychodnia i szpital

Na stronie szpitala opisano kilkanaście oddziałów: chorób wewnętrznych, dermatologiczny, chirurgii plastycznej i rekonstrukcyjnej, ortopedii i traumatologii, chirurgii ogólnej, rehabilitacyjny, urologiczny, kardiologiczny, endokrynologii, anestezjologii i intensywnej terapii oraz pododdział otolaryngologiczny. Działają pracownie kardiometryczna, radiologii, patomorfologii, endoskopowa, medycyny nuklearnej oraz tomografii i rezonansu.

W przychodni, poza poradniami specjalistycznymi i lekarzem rodzinnym, wykonuje się badania audiometryczne, EEG, mammografię i densytometrię, a także badania z zakresu medycyny pracy. Szpital prowadzi szczepienia, odpłatne badania laboratoryjne z wynikami dostępnymi przez internet oraz szybką ścieżkę diagnostyki onkologicznej z kartą DiLO. Żołnierze i pracownicy resortu obrony mogą korzystać z Centralnej Platformy e-usług MON; pozostali pacjenci rejestrują się przez e-rejestrację, telefonicznie lub w okienku.

Gdzie to jest

Szpital zajmuje kwartał przy ulicy Piotra Skargi w Śródmieściu-Północ, w pobliżu Jasnych Błoni, a przychodnia stoi u zbiegu Skargi i Szymanowskiego, w budynku zajmowanym wcześniej przez wojskową komendę uzupełnień. Okolica to zabudowa kamieniczna i willowa z przełomu XIX i XX wieku, przecięta zielenią Parku Kasprowicza.

Gdy potrzebna jest pomoc w nocy lub w dzień wolny, a stan nie zagraża życiu, warto pamiętać o punktach nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej. Izba przyjęć 109 Szpitala przyjmuje nagłe przypadki całą dobę, ale nie zastępuje lekarza rodzinnego – nie wystawia rutynowych recept ani skierowań.