Samodzielny Publiczny Wojewódzki Szpital Zespolony w Szczecinie

Samodzielny Publiczny Wojewódzki Szpital Zespolony w Szczecinie – opis placówki

Szpital zespolony – skąd ta nazwa

Słowo „zespolony” w nazwie Samodzielnego Publicznego Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego w Szczecinie przypomina o jego najnowszej historii. W marcu 2017 roku połączono dwie niezależne dotąd placówki podlegające Zarządowi Województwa Zachodniopomorskiego: szpital przy ulicy Arkońskiej i Specjalistyczny Szpital im. prof. Alfreda Sokołowskiego w Zdunowie. Powstał w ten sposób największy w województwie szpital wielospecjalistyczny, znany w mieście w skrócie jako SPWSZ.

Siedziba szpitala i większość oddziałów pozostała na Niemierzynie, przy Arkońskiej. W Zdunowie, wśród lasów Prawobrzeża, leczy się przede wszystkim choroby płuc, prowadzi chirurgię klatki piersiowej z transplantacją płuc, ortopedię i drugi oddział ratunkowy. Każda z lokalizacji ma własną historię, sięgającą czasów sprzed II wojny światowej.

Od szpitala zakaźnego do ośrodka transplantacyjnego

Pierwszych pacjentów przy Arkońskiej przyjęto 6 sierpnia 1945 roku. Niewielki zespół lekarzy, za zgodą komendantury wojskowej, zorganizował w budynkach dawnego zakładu opiekuńczego miejski szpital zakaźny liczący 128 łóżek. Od pierwszych dni walczono z epidemiami duru brzusznego i plamistego, czerwonki i błonicy, a pomoc otrzymywali chorzy wielu narodowości – Polacy, Niemcy, Ukraińcy, Białorusini, Rosjanie i Francuzi. Do końca 1945 roku uruchomiono kuchnię, pralnię i kolejne 150 łóżek.

Od 1962 roku szpital stopniowo stawał się wielospecjalistyczny: najpierw powstała laryngologia, potem reumatologia, w 1971 roku oddział wewnętrzny o profilu kardiologicznym, a rok później nefrologiczny. W 1973 roku uruchomiono pierwszy w regionie oddział dializ dla chorych z przewlekłą niewydolnością nerek, a w 1983 roku zespół pod kierunkiem dr. Marka Umińskiego przeszczepił tu pierwszą nerkę. Według szpitala jest dziś jednym z czołowych ośrodków transplantacji nerek w kraju. W 2000 roku zespół dr. Romana Kostyrki wykonał w nim pierwszy przeszczep wątroby.

Co szpital oferuje dziś

Przy Arkońskiej działają oddziały zachowawcze i zabiegowe – od kardiologii inwazyjnej, nefrologii, gastroenterologii, hematologii i neurologii po neurochirurgię, urologię, okulistykę i laryngologię, a także oddział dziecięcy i rozbudowany pion chorób zakaźnych. Na stronie szpitala opisano też procedurę zgłaszania chorych do przeszczepienia wątroby, którą prowadzi lekarz kierujący we współpracy z oddziałem chorób zakaźnych, hepatologii i transplantacji wątroby.

Ambulatoryjnie szpital przyjmuje w kilkunastu poradniach specjalistycznych, prowadzi stację dializ, ośrodki rehabilitacji dziennej i kardiologicznej oraz zakład opiekuńczo-leczniczy. W jego strukturze działa też zakład patomorfologii i pracownie diagnostyczne. Dokładny wykaz świadczeń NFZ i aktualne czasy oczekiwania pokazuje tabela powyżej.

Oddziały ratunkowe w dwóch lokalizacjach

SPWSZ przyjmuje pacjentów w stanach nagłych w dwóch miejscach. Przy Arkońskiej główny SOR mieści się w budynku M, chorzy kardiologiczni trafiają do budynku D, a dzieci i pacjenci z podejrzeniem choroby zakaźnej – do budynku K. Drugi oddział ratunkowy działa w Zdunowie, w nowej bryle szpitala przy wejściu głównym. Pacjentów przywożą zespoły ratownictwa medycznego, ale można też zgłosić się samodzielnie.

Na SOR wykonuje się wstępną ocenę stanu zdrowia, pilną diagnostykę, resuscytację, wstępne leczenie zatruć oraz opatrywanie ran i drobnych urazów. Lekarz kieruje wyłącznie na badania niezbędne w stanie nagłym, a gdy trzeba – przyjmuje do szpitala lub organizuje transport do innej placówki. Z dolegliwościami, które nie są nagłe, należy zgłosić się do lekarza rodzinnego lub do nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej.

Jak się poruszać po terenie szpitala

Kompleks przy Arkońskiej to mieszanka zabytkowych, ceglanych pawilonów dawnego zakładu Kückenmühle i nowych budynków, oznaczonych literami. Z drona dobrze widać łukowate skrzydła historycznej zabudowy i nowoczesny gmach z lądowiskiem dla śmigłowców na dachu. Przed wizytą warto sprawdzić w skierowaniu lub na stronie szpitala, w którym budynku przyjmuje dana poradnia lub oddział, i zostawić sobie kilka minut zapasu na dojście.

Do poradni rejestruje się osobiście lub telefonicznie, z e-skierowaniem. Na pierwszą wizytę należy zabrać dowód osobisty, wcześniejsze wyniki badań, wypisy oraz listę leków. Szpital publikuje także informacje dla pacjentów o przyjęciu do szpitala, prawach pacjenta i postępowaniu z materiałem do badań, a dokumentację medyczną udostępnia na wniosek pacjenta lub osoby upoważnionej.

Dla kogo ten szpital jest szczególnie ważny

Szpital przy Arkońskiej ma szczególne znaczenie dla chorych na nerki – od pacjentów dializowanych po osoby czekające na przeszczep i po transplantacji, które pozostają pod stałą kontrolą poradni. Ważny jest też dla osób z przewlekłymi chorobami wątroby, z zakażeniem HIV i dla podróżnych, którzy po powrocie z tropików mają gorączkę lub inne objawy infekcji – poradnia chorób tropikalnych przyjmuje dorosłych, a poradnia chorób zakaźnych także dzieci.

Rodzinom pacjentów długo hospitalizowanych przyda się informacja, że szpital prowadzi zakład opiekuńczo-leczniczy, do którego kieruje się osoby przewlekle chore, niewymagające już leczenia szpitalnego, ale potrzebujące całodobowej opieki pielęgniarskiej. O przyjęcie do takiego zakładu wnioskuje się z dokumentacją od lekarza i oceną stanu pacjenta.