Transport medyczny Szczecin

Transport medyczny – przewóz chorego na NFZ i prywatnie

Komu potrzebny jest przewóz medyczny

Nie każdy pacjent może dojechać na wizytę tramwajem albo taksówką. Osoba leżąca po udarze, senior po złamaniu biodra, chory dializowany trzy razy w tygodniu czy pacjent na wózku mieszkający na czwartym piętrze bez windy potrzebują pomocy przy samym wyjściu z domu. Wtedy przydaje się transport, czyli przewóz specjalnie przystosowanym pojazdem, często z noszami, krzesełkiem transportowym albo rampą dla wózka. Załoga pomaga choremu przejść lub zostać przeniesionym z mieszkania do auta i z auta do gabinetu. Tym różni się transport medyczny od zwykłej taksówki, której kierowca nie zajmuje się pacjentem. Dobrze zorganizowany transport oszczędza choremu bólu, a rodzinie dźwigania na własnych plecach.

Trzeba odróżnić dwie sytuacje. Gdy chodzi o nagłe zagrożenie życia, na przykład ból w klatce piersiowej, objawy udaru czy ciężki uraz, dzwoni się pod 112 i przyjeżdża zespół ratownictwa medycznego. Transport służy czemuś innemu: zaplanowanym przejazdom na badania, zabiegi, rehabilitację, do szpitala na przyjęcie albo do domu po wypisie. Nie zamawiaj go, gdy stan chorego nagle się pogarsza, bo karetka transportowa nie jest przeznaczona do ratowania życia. W takiej sytuacji transport medyczny tylko opóźniłby właściwą pomoc.

Transport sanitarny na NFZ

W pewnych sytuacjach przejazd przysługuje bezpłatnie w ramach ubezpieczenia zdrowotnego. Dotyczy to przede wszystkim osób, które z powodu dysfunkcji narządu ruchu nie mogą korzystać ze zwykłego transportu publicznego, a muszą dojechać na leczenie, oraz sytuacji, gdy trzeba natychmiast podjąć leczenie w innej placówce. Podstawą jest zlecenie lekarza – lekarza rodzinnego, specjalisty albo lekarza ze szpitala. To on ocenia, czy transport jest uzasadniony medycznie. Przejazd na NFZ obejmuje zwykle drogę do najbliższej placówki, która udziela potrzebnego świadczenia. Jeśli wybierasz poradnię dalej od domu, transport może już nie być w pełni refundowany.

Zasady są dość szczegółowe i nie każdy przejazd jest w pełni bezpłatny – w niektórych przypadkach pacjent dopłaca część kosztów. Dlatego zanim zaplanujesz wizytę, zapytaj lekarza, czy wystawi zlecenie i na jakich zasadach będzie finansowany przejazd. Przy przewozach ze szpitala do domu albo między szpitalami organizuje je zwykle sam szpital. Gdy pacjent jest dializowany, transport medyczny na zabiegi organizuje się najczęściej w porozumieniu ze stacją dializ. Jeśli masz wątpliwości, sprawdź zasady w rejestracji przychodni lub na pacjent.gov.pl. Samo przekonanie rodziny, że transport by się przydał, nie wystarczy – decyduje ocena lekarza.

Prywatny przewóz osób leżących i na wózku

Gdy przejazd nie przysługuje na NFZ albo termin jest pilny, a zlecenia brak, można skorzystać z usług prywatnej firmy. Prywatny transport medyczny jest płatny w całości, a cena zależy zwykle od odległości, pory dnia, liczby osób w załodze i od tego, czy trzeba znosić chorego po schodach. Firmy przewożą pacjentów na wizyty, badania, do sanatorium, a także na długich trasach, na przykład z innego miasta do Szczecina albo w drugą stronę. Część oferuje też przewóz na wydarzenia rodzinne, takie jak ślub wnuczki czy pogrzeb. Dla osoby leżącej taki transport bywa jedyną szansą, żeby w ogóle tam być.

Pojazdy różnią się wyposażeniem. Do osoby leżącej potrzebny jest ambulans z noszami, do osoby na wózku – bus z rampą lub windą i mocowaniem wózka, a do kogoś, kto chodzi z trudem, wystarczy czasem zwykły samochód z pomocą kierowcy. Przy rezerwacji opisz dokładnie, jak porusza się chory, ile waży i jak wygląda dojście do mieszkania. Dzięki temu transport przyjedzie z odpowiednim sprzętem i odpowiednią liczbą osób. Jeżeli chory potrzebuje tlenu albo opieki ratownika w czasie jazdy, powiedz o tym od razu, bo nie każdy transport medyczny ma takie możliwości.

Jak zamówić przejazd

Przejazd na NFZ zamawia się zwykle w przychodni lub szpitalu, który ma umowę z firmą transportową albo własne karetki. Rejestracja poda ci numer i godziny, w których przyjmowane są zgłoszenia. Prywatny przewóz rezerwuje się bezpośrednio w firmie, najlepiej z kilkudniowym wyprzedzeniem. W godzinach porannych, gdy wiele osób jedzie na badania, transport bywa najbardziej oblegany. Przy rezerwacji ustal godzinę odbioru z zapasem, bo w mieście łatwo o korek, a spóźniony transport może oznaczać przepadnięcie wizyty.

Zapytaj, czy załoga zaczeka na chorego w trakcie wizyty i odwiezie go z powrotem, czy trzeba zamówić osobny kurs. Ustal też, czy może jechać osoba towarzysząca – w większości przypadków transport medyczny zabiera jednego opiekuna, ale liczba miejsc bywa ograniczona. Przy dłuższej wizycie, na przykład całodniowym badaniu, transport w obie strony warto zaplanować osobno. Jeśli coś się zmieni, odwołaj przejazd jak najwcześniej – karetka czekająca pod pustym mieszkaniem to strata, za którą ktoś inny może zapłacić czekaniem.

Co przygotować przed przyjazdem załogi

Najważniejsze są dokumenty: zlecenie na przejazd, skierowanie na badanie lub zabieg, dowód osobisty chorego, aktualna lista leków i ostatnie wypisy ze szpitala. Spakuj je do jednej teczki, żeby nikt nie musiał ich szukać w pośpiechu, gdy transport czeka już pod blokiem. Przygotuj też wodę, leki, które chory przyjmuje w ciągu dnia, a w razie potrzeby pieluchomajtki i zapasowe ubranie. Jeśli transport medyczny ma trwać dłużej, dodaj coś do jedzenia i ciepły koc.

Zadbaj o drogę od łóżka do drzwi. Odsuń meble, zwiń dywaniki, zostaw otwartą bramę i zapewnij, żeby ktoś mógł zejść na dół, gdy przyjedzie załoga. W blokach bez windy uprzedź firmę z wyprzedzeniem, bo wtedy transport wymaga zwykle dwóch osób do znoszenia. Ubierz chorego wygodnie i stosownie do pogody, bo nawet krótki transport zimą oznacza chwilę na mrozie. Gdy pacjent ma demencję, powiedz mu spokojnie, dokąd jedzie, i jeśli to możliwe, pojedź razem z nim.

W czasie jazdy

Załoga zabezpiecza chorego pasami na noszach lub w fotelu, a wózek mocuje do podłogi pojazdu. Pacjent może zwykle zabrać ze sobą niewielką torbę, a jeśli ma własny wózek, transport medyczny najczęściej zabiera go także. Kierowca jedzie spokojnie, bo transport nie odbywa się na sygnale i nie ma na celu pośpiechu, tylko bezpieczeństwo i komfort. Przy dłuższych trasach planuje się postoje. Jeśli w drodze stan chorego się pogorszy, załoga ma obowiązek reagować i w razie potrzeby wezwać pogotowie albo zawieźć pacjenta na najbliższy SOR.

Osoba towarzysząca powinna znać choroby pacjenta i leki, które przyjmuje, bo w gabinecie to ona często odpowiada za chorego. Jeśli sama nie może jechać, przekaż załodze numer telefonu i krótką notatkę. Rzetelny transport medyczny kończy się dopiero wtedy, gdy chory jest bezpiecznie w gabinecie albo w łóżku w domu, a nie na chodniku przed budynkiem. Zapytaj o to wcześniej, zwłaszcza gdy w domu nikt nie czeka.

Jak wybrać firmę

Wybierając przewoźnika, pytaj o konkrety. Jakimi pojazdami dysponuje, kto jest w załodze – kierowca, ratownik, pielęgniarka – i czy pojazd ma nosze, krzesełko kardiologiczne do znoszenia po schodach, rampę dla wózka. Sprawdź, czy firma ma ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej. Dobry transport to także punktualność i dobra komunikacja: dyspozytor, który oddzwania i informuje o opóźnieniach. Poproś o wycenę z góry, zanim zgodzisz się na kurs. Tani transport przestaje być tani, gdy na miejscu doliczane są opłaty za schody czy oczekiwanie.

Zapytaj znajomych, pielęgniarkę środowiskową albo personel szpitala, z kim mają dobre doświadczenia. W Szczecinie działa kilka firm przewożących chorych, więc jest z czego wybierać, a transport medyczny na terenie miasta zwykle udaje się zamówić bez długiego czekania. Jeżeli przejazdy będą regularne, na przykład na rehabilitację, ustal stałe godziny i zapytaj o rozliczenie miesięczne. Przy dłuższej współpracy transport staje się częścią codziennego planu leczenia, więc dobrze, gdy załogi znają już chorego i jego mieszkanie.

Inne formy pomocy w dojeździe

Poza karetkami istnieją też inne możliwości. Wiele gmin i organizacji pozarządowych prowadzi usługi transportu dla osób z niepełnosprawnościami, często za symboliczną opłatą lub bezpłatnie. Takie przewozy nie mają charakteru medycznego, ale bywają wystarczające dla kogoś, kto porusza się na wózku i nie wymaga noszy. Zapytaj o nie w ośrodku pomocy społecznej. Taki przewóz jest tańszy, choć nie zastąpi go transport, gdy potrzebne są nosze. Zdarza się, że dla seniora, który chodzi o kulach, transport medyczny okazuje się niepotrzebny, a wystarczy taksówka z pomocnym kierowcą.

Czasem lepiej zastanowić się, czy chory w ogóle musi jechać. Część wizyt kontrolnych może się odbyć w formie teleporady, a pielęgniarka środowiskowa, lekarz rodzinny czy fizjoterapeuta mogą przyjść do domu. Pobranie krwi również bywa możliwe w domu, zwykle odpłatnie. Jeśli każdy transport jest dla chorego dużym wysiłkiem, zapytaj lekarza, które wizyty da się przenieść do domu, a które naprawdę wymagają wyjazdu. Taka rozmowa potrafi oszczędzić wielu trudnych przejazdów.

Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje porady lekarza. W nagłym przypadku dzwoń pod numer 112.