Uniwersytecki Szpital Kliniczny Nr 1 im. Prof. Tadeusza Sokołowskiego PUM w Szczecinie

Uniwersytecki Szpital Kliniczny Nr 1 im. Prof. Tadeusza Sokołowskiego PUM w Szczecinie – opis placówki

Szpital kliniczny przy Unii Lubelskiej

Uniwersytecki Szpital Kliniczny nr 1 im. prof. Tadeusza Sokołowskiego, podlegający Pomorskiemu Uniwersytetowi Medycznemu, to w Szczecinie po prostu „szpital na Unii Lubelskiej”. Pod tym adresem mieści się jego główna, największa część: według informacji szpitala działa w nim 28 klinik i oddziałów, Szpitalny Oddział Ratunkowy oraz Centrum Leczenia Urazów Wielonarządowych. Pozostałe dwie lokalizacje to zespół psychiatryczny przy ulicy Broniewskiego oraz szpital w Policach.

Szpital określa się jako jedyny ośrodek w regionie z centrum urazowym zarówno dla dorosłych, jak i dla dzieci, czyli miejscem, do którego zespoły ratownictwa przywożą osoby z ciężkimi, mnogimi obrażeniami po wypadkach. Działa tu także jedyny w województwie oddział transplantacji szpiku, w którym przeszczepia się komórki krwiotwórcze – zarówno własne pacjenta, jak i pobrane od dawców. Szpital uczestniczy w krajowym serwisie replantacyjnym, czyli w systemie przyszywania amputowanych rąk i palców, a przy budynkach znajduje się całodobowe lądowisko dla śmigłowców ratowniczych.

Kliniki, poradnie i badania na NFZ

Wykaz świadczeń NFZ pod tym adresem jest wyjątkowo długi. Część zachowawczą tworzą kliniki chorób wewnętrznych z reumatologią, diabetologią, geriatrią i immunologią, endokrynologia, gastroenterologia z hepatologią, hematologia oraz neurologia z pododdziałem udarowym. Część zabiegowa obejmuje chirurgię ogólną i onkologiczną z chirurgią naczyniową, chirurgię małoinwazyjną przewodu pokarmowego, chirurgię ręki, neurochirurgię, ortopedię i traumatologię z onkologią narządu ruchu, otolaryngologię z wszczepianiem implantów ślimakowych, chirurgię szczękowo-twarzową oraz ginekologię z onkologią ginekologiczną.

Bardzo rozbudowana jest opieka nad dziećmi: kliniki pediatrii z hematologią i onkologią dziecięcą, z endokrynologią, diabetologią i kardiologią wieku rozwojowego, oddział chirurgii dziecięcej i urologii, neurochirurgia dziecięca, ortopedia i traumatologia dziecięca oraz ponadregionalny ośrodek żywienia pozajelitowego i dojelitowego dzieci. Wśród poradni dziecięcych jest poradnia preluksacyjna, w której ocenia się rozwój stawów biodrowych niemowląt, a także poradnie metaboliczna, immunologiczna i ginekologii dziewczęcej.

Szpital realizuje też wiele programów lekowych NFZ, na przykład w reumatoidalnym zapaleniu stawów, chorobie Leśniowskiego-Crohna, rdzeniowym zaniku mięśni, białaczkach i chłoniakach czy w leczeniu hormonem wzrostu u dzieci. Z diagnostyki na NFZ wykonuje się tu rezonans magnetyczny, tomografię komputerową, gastroskopię, kolonoskopię oraz badania i terapię izotopową w zakładzie medycyny nuklearnej. Według szpitala jego endoskopiści stosują też endoskopowe usuwanie wczesnych nowotworów przewodu pokarmowego metodą dyssekcji podśluzówkowej.

Od szpitala wojskowego do kliniki uczelni

Gmach przy dzisiejszej Unii Lubelskiej powstał w latach 1936–1940 jako wielki szpital niemieckiego wojska, z podziemnymi salami operacyjnymi, własnymi laboratoriami i klimatyzacją. W czasie wojny przeniesiono tu z Berlina akademię medyczną, a po wojnie budynki służyły najpierw wojskom radzieckim jako obóz jeniecki, potem Wojsku Polskiemu. W 1946 roku obiekt przekazano Polskiemu Czerwonemu Krzyżowi, który uruchomił szpital 21 lutego 1947 roku; pierwszym dyrektorem był dr Roman Rettinger, a lecznica dysponowała 630 łóżkami.

Po utworzeniu w Szczecinie Akademii Lekarskiej w 1948 roku w szpitalu zaczęły działać pierwsze kliniki, a rok później PCK przekazał go państwu jako dar dla społeczeństwa województwa. Od 1 lutego 1950 roku placówką zarządza uczelnia – najpierw jako Państwowym Szpitalem Klinicznym nr 1. W nocy 23 kwietnia 1998 roku pożar zniszczył dużą część dachów, a w 1999 roku szpital stał się samodzielny i przyjął imię prof. Tadeusza Sokołowskiego, chirurga zasłużonego dla traumatologii i chirurgii ręki. W 2014 roku uczelnia przekazała szpitalowi budynek Centrum Leczenia Nowotworów Dziedzicznych, do którego przeniesiono m.in. ortopedię onkologiczną, hematologię i onkologię kliniczną.

Którędy wejść i jak przygotować się do wizyty

Kompleks jest duży, a szpital niedawno zmienił organizację ruchu między budynkami – przejście przez tak zwany SOR górny na poziomie parteru zostało zamknięte. Według komunikatu szpitala do budynku głównego wchodzi się wejściem A, na Szpitalny Oddział Ratunkowy wejściem C, a do poradni przyklinicznych wejściami D, D1 i D2. Najprościej kierować się oznakowaniem na terenie szpitala.

Do większości poradni przyklinicznych potrzebne jest e-skierowanie od lekarza rodzinnego lub specjalisty; bez skierowania można zapisać się m.in. do ginekologa i onkologa. Na wizytę warto zabrać dowód osobisty, kod e-skierowania, wcześniejsze wypisy i wyniki badań – zwłaszcza płyty z badaniami obrazowymi – oraz aktualną listę przyjmowanych leków. Czas oczekiwania w poszczególnych poradniach i pracowniach pokazuje tabela NFZ powyżej; w tak dużym szpitalu terminy w różnych poradniach mogą się znacznie różnić i zmieniają się z miesiąca na miesiąc.

Położenie na Pogodnie

Szpital leży na Pogodnie, w dzielnicy Zachód, na wzniesieniu, które w pierwszych powojennych latach nazywano Niemiecką Górką. Tuż obok, przy skrzyżowaniu Unii Lubelskiej i Klonowica, wznosi się Wzgórze Napoleona – kopiec usypany przez francuskich żołnierzy w 1808 roku; po jego drugiej stronie dawniej stało szpitalne lądowisko, przeniesione w obecne miejsce w 2010 roku. W okolicy znajduje się też stadion miejski im. Floriana Krygiera.

Według danych o dostępności budynki mają windy, podjazdy dla wózków i toalety dla pacjentów. Dane nie wskazują natomiast osobnego parkingu dla pacjentów, dlatego w godzinach porannych, gdy zaczynają pracę poradnie, wygodniej bywa przyjechać komunikacją miejską lub zostawić więcej czasu na znalezienie miejsca.