Wskaźnik neutrofile/limfocyty (NLR) z morfologii a rokowanie w nowotworach

Streszczenie badania prostym językiem

O co chodzi w tym badaniu

Morfologia krwi z rozmazem podaje liczbę różnych rodzajów krwinek białych, m.in. neutrofili (granulocytów obojętnochłonnych) i limfocytów. Dzieląc liczbę neutrofili przez liczbę limfocytów, otrzymuje się wskaźnik NLR. Uważa się go za prosty, tani miernik stanu zapalnego w organizmie, bo neutrofili przybywa przy zapaleniu, a limfocytów często ubywa.

Od dawna wiadomo, że przewlekły stan zapalny sprzyja rozwojowi nowotworów. Badacze z Iranu zebrali prace, w których sprawdzano, czy NLR pomaga przewidzieć przebieg choroby u osób z rozpoznanym nowotworem.

Jak przeprowadzono badanie

Był to przegląd narracyjny, czyli opisowe omówienie wybranych badań, bez systematycznego przeszukania literatury i bez łączenia wyników w obliczeniach. Autorzy omówili kolejno raka tarczycy, piersi, płuca, przełyku, żołądka, trzustki, wątroby, jelita grubego, nerki, prostaty i jajnika. Większość cytowanych prac to badania retrospektywne, czyli analizy danych zebranych wcześniej, oraz kilka metaanaliz.

Co wykazało

W większości omawianych nowotworów wyższy NLR przed leczeniem wiązał się z krótszym przeżyciem lub krótszym czasem do nawrotu. Przykładowo w metaanalizie 27 badań z udziałem ponad 17 tysięcy chorych na raka piersi wysoki NLR łączył się z gorszym przeżyciem bez choroby. U chorych na raka piersi leczonych chemioterapią przed operacją niższy NLR wiązał się z lepszą odpowiedzią na leczenie.

W raku jelita grubego gorsze rokowanie dotyczyło zwłaszcza osób, u których NLR był wysoki zarówno przed operacją, jak i po niej. Część badań sugeruje, że przydatne mogą być także zmiany NLR w trakcie leczenia, a nie tylko pojedynczy wynik.

Ważną obserwacją jest to, że w różnych badaniach za „wysoki” NLR uznawano różne wartości – w cytowanych pracach progi wynosiły np. 1,67, 2,06, 2,74 czy 2,8. Nie ma jednej uzgodnionej granicy.

Co to oznacza dla pacjenta

Jeśli w wyniku morfologii widzisz liczbę neutrofili i limfocytów, możesz policzyć NLR, ale sam ten wskaźnik niczego nie rozpoznaje. Podwyższony NLR zdarza się przy zwykłej infekcji, stresie, po wysiłku czy przy przyjmowaniu niektórych leków, np. sterydów. Nie świadczy o nowotworze.

U osób już leczonych z powodu nowotworu NLR jest jednym z wielu sygnałów, które lekarz może brać pod uwagę – razem z badaniami obrazowymi, wynikiem badania histopatologicznego i stanem ogólnym. Jeśli niepokoi cię wynik badania laboratoryjnego, omów go z onkologiem lub lekarzem prowadzącym.

Ograniczenia badania

To przegląd opisowy – autorzy sami wybrali omawiane prace i nie oceniali ich jakości, co może prowadzić do przewagi badań z wynikami „pozytywnymi”. Większość cytowanych prac była retrospektywna, często z jednego ośrodka, z różnymi progami i różnym czasem pobrania krwi. Autorzy sami przyznają, że NLR wymaga standaryzacji i potwierdzenia w badaniach prospektywnych, a nie wiadomo, czy dodaje wiele do innych czynników rokowniczych. Zalecenie autorów, by NLR rutynowo oceniać u chorych na nowotwory, wykracza poza siłę przedstawionych dowodów. Autorzy zgłosili brak finansowania i konfliktu interesów.

Najważniejsze w skrócie

NLR to prosty wskaźnik z morfologii krwi, który w wielu badaniach wiązał się z gorszym rokowaniem u chorych na nowotwory. Brakuje jednak ustalonych progów i dobrych badań prospektywnych, więc nie jest to samodzielne narzędzie do podejmowania decyzji.