Przejdź do treści
PL

Wybierz język

PLPolskiDEDeutsch

Morfologia krwi

Najczęściej zlecane badanie krwi: liczba i wygląd krwinek czerwonych, białych i płytek – podstawa oceny niedokrwistości, infekcji i wielu chorób krwi.

  • Rodzaj: badanie – morfologia krwi
  • Materiał: krew
  • Skrót na wyniku: CBC
  • Inne nazwy: morfologia, pełna morfologia, morfologia z rozmazem, CBC, complete blood count, badanie krwi obwodowej
  • Czas oczekiwania na wynik: zwykle tego samego dnia, często w ciągu kilku godzin od pobrania
Laborantka nanosi pipetą próbkę na szkiełko pod mikroskopem
Przy nieprawidłowej morfologii lekarz może zlecić rozmaz krwi oceniany pod mikroskopemFot. Shixart1985, CC BY 2.0, Wikimedia Commons (zmniejszone)

Jak przygotować się do badania

  • Najlepiej przyjść rano, na czczo lub po lekkim śniadaniu – zapytaj w punkcie pobrań, czy w tym samym czasie nie masz innych badań wymagających postu.
  • Dzień wcześniej unikaj intensywnego wysiłku i alkoholu.
  • Przed pobraniem posiedź kilka minut spokojnie.
  • Pij wodę jak zwykle – odwodnienie może zawyżyć wyniki krwinek czerwonych.
  • Powiedz osobie pobierającej o przyjmowanych lekach, zwłaszcza sterydach, lekach przeciwzakrzepowych i chemioterapii.
  • Jeśli masz infekcję z gorączką, a badanie jest kontrolne, rozważ jego przesunięcie po wyzdrowieniu.

Co wchodzi w skład: morfologia krwi

Na wyniku tego badania laboratoryjnego laboratorium podaje 17 parametrów. Laboratoria oznaczają je jednocześnie, z tej samej próbki, więc każdy parametr czyta się w odniesieniu do pozostałych. Kliknij nazwę, żeby przeczytać pełny opis.

  • Leukocyty – białe krwinki – Leukocyty, czyli białe krwinki, chronią organizm przed drobnoustrojami. Wyjaśniamy, co oznacza WBC w morfologii, jakie są normy i kiedy podwyższone lub obniżone leukocyty wymagają dalszej diagnostyki.
  • Erytrocyty – czerwone krwinki – Erytrocyty przenoszą tlen do wszystkich tkanek. Wyjaśniamy, co oznacza RBC w wyniku morfologii, jakie są normy u kobiet i mężczyzn oraz o czym świadczy za niska lub za wysoka liczba czerwonych krwinek.
  • Hemoglobina – Hemoglobina przenosi tlen z płuc do tkanek. Wyjaśniamy, co oznacza HGB w morfologii, jakie są normy u kobiet, mężczyzn i w ciąży oraz co może oznaczać za niska lub za wysoka hemoglobina.
  • Hematokryt – Hematokryt to odsetek objętości krwi zajmowany przez krwinki czerwone. Wyjaśniamy, co oznacza HCT w morfologii, jakie są normy i o czym świadczy wynik za niski lub za wysoki.
  • MCV – średnia objętość krwinki czerwonej – MCV mówi, czy krwinki czerwone są małe, prawidłowe czy duże. Wyjaśniamy, jakie są normy MCV w morfologii i co mogą oznaczać wyniki podwyższone i obniżone.
  • MCH – średnia masa hemoglobiny w krwince – MCH pokazuje, ile hemoglobiny zawiera przeciętna krwinka czerwona. Wyjaśniamy, jakie są normy MCH w morfologii, z czym wiąże się wynik za niski i za wysoki oraz czym MCH różni się od MCHC.
  • MCHC – średnie stężenie hemoglobiny w krwinkach – MCHC pokazuje, jak gęsto krwinki czerwone są wypełnione hemoglobiną. Wyjaśniamy, jakie są normy MCHC w morfologii, co oznacza wynik obniżony i dlaczego wysokie MCHC często wymaga sprawdzenia próbki.
  • RDW – rozkład objętości krwinek czerwonych – RDW to wskaźnik zróżnicowania wielkości krwinek czerwonych w morfologii. Wyjaśniamy, co oznaczają RDW-CV i RDW-SD, jakie są normy i o czym może świadczyć podwyższony wynik.
  • Płytki krwi – Płytki krwi odpowiadają za tamowanie krwawień. Wyjaśniamy, co oznacza PLT w morfologii, jakie są normy, czym jest małopłytkowość i nadpłytkowość oraz kiedy wynik wymaga pilnej pomocy.
  • MPV – średnia objętość płytki krwi – MPV, czyli średnia objętość płytki krwi, to parametr morfologii. Czytany razem z liczbą płytek podpowiada, czy szpik produkuje nowe płytki, czy ich produkcja słabnie.
  • PDW – rozkład objętości płytek krwi – PDW, czyli wskaźnik rozkładu objętości płytek krwi, mówi o zróżnicowaniu ich wielkości. Ma znaczenie pomocnicze: pomaga lekarzowi ocenić małopłytkowość lub nadpłytkowość, ale sam niczego nie rozstrzyga.
  • Neutrofile (granulocyty obojętnochłonne) – Neutrofile (granulocyty obojętnochłonne) oznacza się w morfologii z rozmazem. Podwyższone często towarzyszą zakażeniom bakteryjnym, obniżone mogą oznaczać osłabioną odporność i wymagają wyjaśnienia.
  • Limfocyty – Limfocyty oznacza się w morfologii z rozmazem. Ich wzrost najczęściej towarzyszy infekcjom wirusowym, spadek – stresowi, sterydom lub osłabieniu odporności. U dzieci normy są wyższe niż u dorosłych.
  • Monocyty – Monocyty oznacza się w morfologii z rozmazem. Niewielki wzrost często pojawia się po infekcji, długotrwała monocytoza wymaga wyjaśnienia. Obniżone monocyty zwykle nie mają znaczenia, chyba że brakuje też innych krwinek.
  • Eozynofile (granulocyty kwasochłonne) – Eozynofile (granulocyty kwasochłonne) oznacza się w morfologii z rozmazem. Ich wzrost najczęściej wiąże się z alergią lub pasożytami, rzadziej z lekami i chorobami krwi. Niska liczba zwykle nie ma znaczenia.
  • Bazofile (granulocyty zasadochłonne) – Bazofile (granulocyty zasadochłonne) oznacza się w morfologii z rozmazem. Stanowią zwykle poniżej 1 % białych krwinek. Utrzymujący się wzrost może wskazywać na chorobę szpiku, obniżenie zwykle nie ma znaczenia.
  • Rozmaz krwi obwodowej – Rozmaz krwi obwodowej to uzupełnienie morfologii: analizator lub diagnosta liczy rodzaje białych krwinek i ocenia wygląd komórek. Ręczny rozmaz pomaga wykryć niedojrzałe komórki, przyczyny anemii i błędy pomiaru płytek.

Normy – przykładowe zakresy referencyjne

ParametrZakresUwagi
Leukocyty (WBC)ok. 4,0–10,0 tys./µlu dzieci wyższe wartości
Erytrocyty (RBC)kobiety ok. 3,8–5,2 mln/µl; mężczyźni ok. 4,3–5,8 mln/µl
Hemoglobina (HGB)kobiety ok. 12–16 g/dl; mężczyźni ok. 13,5–17,5 g/dlw ciąży dolna granica niższa
Hematokryt (HCT)kobiety ok. 35–47 %; mężczyźni ok. 40–52 %
MCVok. 80–100 fl
MCH / MCHCok. 27–33 pg / ok. 32–36 g/dl
RDW-CVok. 11,5–14,5 %
Płytki krwi (PLT)ok. 150–400 tys./µl

Zakresy są orientacyjne. Rozstrzyga zakres referencyjny wydrukowany na wyniku – laboratoria stosują różne metody i odczynniki.

Czym jest morfologia krwi i co mierzy

Morfologia to podstawowe badanie krwi, od którego zaczyna się większość diagnostyki. Analizator hematologiczny w laboratorium liczy krwinki w próbce i mierzy ich wielkość oraz zawartość hemoglobiny. Wynik tego badania laboratoryjnego składa się z kilkunastu parametrów, oznaczonych zwykle angielskimi skrótami, które laboratoria stosują niezależnie od kraju.

Krew składa się z osocza (płynnej części) i trzech rodzajów komórek. Krwinki czerwone, czyli erytrocyty, przenoszą tlen z płuc do tkanek. Krwinki białe, czyli leukocyty, bronią organizmu przed drobnoustrojami. Płytki krwi uczestniczą w krzepnięciu i tamowaniu krwawień. Wszystkie powstają w szpiku kostnym, więc morfologia pośrednio mówi też, jak pracuje szpik.

Jest to jedno z najtańszych i najszybszych badań laboratoryjnych, a przy tym bardzo pojemne informacyjnie. Pozwala wykryć niedokrwistość, cechy infekcji, stan zapalny, odwodnienie, niektóre niedobory witamin i żelaza, a czasem pierwsze sygnały chorób szpiku.

Parametry morfologii krwi – co oznaczają skróty na wyniku

Wydruk z laboratorium bywa długi, ale parametry tego badania laboratoryjnego układają się w trzy grupy. Każdy z nich ma w naszym katalogu osobną podstronę z dokładniejszym opisem.

Układ czerwonokrwinkowy opisują: liczba erytrocytów (RBC), stężenie hemoglobiny (HGB), hematokryt (HCT), czyli odsetek objętości krwi zajmowany przez krwinki, oraz wskaźniki krwinkowe. Najważniejszy z nich to średnia objętość krwinki MCV, która pomaga ustalić typ niedokrwistości; MCH i MCHC mówią o ilości hemoglobiny w krwince, a wskaźnik zróżnicowania wielkości krwinek RDW – o tym, czy krwinki są jednakowe, czy bardzo różne.

Układ białokrwinkowy to łączna liczba białych krwinek, czyli leukocyty (WBC), i ich podział na rodzaje. Najliczniejsze są neutrofile, walczące głównie z bakteriami, dalej limfocyty, ważne w odporności przeciwwirusowej, a także monocyty, eozynofile i bazofile. Ten podział nazywa się rozmazem automatycznym.

Układ płytkowy obejmuje liczbę płytek krwi (PLT) oraz wskaźniki MPV i PDW, opisujące ich wielkość. Gdy analizator wykryje coś nietypowego, laboratorium może dodatkowo obejrzeć krew pod mikroskopem – to rozmaz krwi obwodowej oceniany ręcznie.

Kiedy wykonuje się morfologię krwi

Morfologia jest częścią niemal każdego zestawu badań laboratoryjnych – od bilansu zdrowia, przez badania przed zabiegiem, po kontrolę w trakcie leczenia. Lekarz zleca to badanie laboratoryjne przy objawach takich jak przewlekłe zmęczenie, bladość, duszność przy wysiłku, kołatanie serca, częste infekcje, gorączka niewiadomego pochodzenia, łatwe siniaczenie, krwawienia z nosa lub dziąseł czy obfite miesiączki.

Regularnie wykonują ją osoby przyjmujące leki, które mogą uszkadzać szpik lub wpływać na krwinki, chorzy na przewlekłe choroby nerek, wątroby i jelit, kobiety w ciąży oraz pacjenci po leczeniu onkologicznym. U zdrowych dorosłych rozsądne jest wykonywanie morfologii w ramach okresowych badań laboratoryjnych, zwykle raz w roku lub zgodnie z zaleceniem lekarza.

Jak przygotować się do morfologii i jak wygląda pobranie

Krew pobiera się z żyły w zgięciu łokcia do probówki z antykoagulantem, czyli substancją zapobiegającą krzepnięciu. Sama morfologia nie wymaga ścisłego postu, ale laboratoria zalecają przyjście rano i na czczo, bo zwykle robi się ją razem z innymi badaniami laboratoryjnymi, takimi jak glukoza czy lipidogram. Intensywny wysiłek, stres i palenie tuż przed pobraniem mogą przejściowo podnieść liczbę leukocytów.

U małych dzieci krew pobiera się czasem z palca lub pięty. Badanie można wykonać w czasie miesiączki, ale warto o niej wiedzieć przy ocenie hemoglobiny. Jeśli próbka leży zbyt długo lub zostanie źle wymieszana, krwinki mogą się zlepiać i analizator poda fałszywie niską liczbę płytek – wtedy laboratorium proponuje powtórne pobranie.

Normy morfologii krwi i jak czytać wynik

Morfologia to najczęściej zlecane badanie laboratoryjne w Polsce – laboratoria wykonują ich codziennie tysiące, a w większości laboratoriów wynik jest gotowy jeszcze tego samego dnia. Gdy analizator wykryje nietypowe krwinki, laboratorium wykonuje dodatkowo rozmaz pod mikroskopem.

Laboratoria wykonują morfologię na automatycznych analizatorach hematologicznych, które w kilkadziesiąt sekund liczą i mierzą tysiące krwinek. Analizatory w różnych laboratoriach pochodzą od różnych producentów, dlatego zakresy referencyjne między laboratoriami nieco się różnią, zwłaszcza dla RDW, MPV i PDW.

Zakresy referencyjne zależą od wieku, płci, a w ciąży także od trymestru. U dzieci normy są inne niż u dorosłych – noworodki mają na przykład znacznie więcej krwinek czerwonych, a małe dzieci więcej limfocytów. Podane wyżej wartości są orientacyjne. Każde laboratorium drukuje własny zakres obok wyniku i to on jest punktem odniesienia, bo laboratoria używają różnych analizatorów.

Wynik badania laboratoryjnego oznaczony strzałką lub literą H (wysoki) czy L (niski) nie zawsze oznacza chorobę. Zakres referencyjny obejmuje około 95 procent zdrowych osób, więc część zdrowych ludzi ma wynik nieznacznie poza nim. Liczy się przede wszystkim to, jak daleko od normy jest wynik, czy odbiega kilka parametrów naraz i czy towarzyszą temu objawy. Dlatego badania laboratoryjne zawsze ocenia się razem z wywiadem i wcześniejszymi wynikami.

Co mogą oznaczać nieprawidłowości w morfologii

Niska hemoglobina i liczba erytrocytów oznaczają niedokrwistość (anemię). Typ anemii podpowiada MCV: małe krwinki występują zwykle przy niedoborze żelaza, duże – przy niedoborze witaminy B12 lub kwasu foliowego, przy chorobach wątroby czy nadużywaniu alkoholu. Wtedy lekarz zleca kolejne badania laboratoryjne, na przykład ferrytynę i retikulocyty. Za dużo krwinek czerwonych może wynikać z odwodnienia, palenia, przewlekłej choroby płuc lub, rzadziej, choroby szpiku.

Podwyższone leukocyty najczęściej towarzyszą infekcjom bakteryjnym, stanom zapalnym, stresowi, ciąży lub leczeniu sterydami. Obniżone bywają po infekcjach wirusowych, przy niektórych lekach i chorobach autoimmunologicznych. Bardzo wysokie wartości albo obecność niedojrzałych komórek, które laboratorium opisuje w rozmazie, wymagają pilnej diagnostyki hematologicznej i dalszych badań laboratoryjnych. Za mało płytek zwiększa ryzyko krwawień, za dużo – może towarzyszyć stanom zapalnym, niedoborowi żelaza albo chorobom szpiku.

Morfologia na NFZ i prywatnie

Morfologię może zlecić na NFZ lekarz rodzinny, a także specjaliści w ramach diagnostyki. Badanie wchodzi też w skład bezpłatnego programu profilaktycznego NFZ dla dorosłych. Prywatnie można ją wykonać bez skierowania praktycznie w każdym punkcie pobrań; w Szczecinie oferuje ją większość laboratoriów. Wynik zwykle jest gotowy tego samego dnia.

Z wynikiem warto wrócić do lekarza, który zlecił badania laboratoryjne. Dobrze zabrać wcześniejsze wyniki badań krwi – zmiana w czasie często mówi więcej niż pojedyncza liczba. Jeśli porównujesz wyniki z różnych laboratoriów, zwróć uwagę na jednostki i zakresy na wydrukach – część laboratoriów podaje leukocyty w tys./µl, a część w jednostkach 10⁹/l, co liczbowo daje to samo.

Kiedy wynik morfologii wymaga pilnej pomocy

Niektóre wartości uznaje się za alarmowe i laboratorium może samo skontaktować się z lekarzem lub pacjentem. Dotyczy to na przykład hemoglobiny bardzo niskiej (zwykle poniżej około 7–8 g/dl), płytek poniżej około 20–30 tys./µl, neutrofili poniżej 0,5 tys./µl albo leukocytów rzędu kilkudziesięciu tysięcy. Takie wyniki wymagają kontaktu z lekarzem jeszcze tego samego dnia.

Na SOR lub pod numer 112 trzeba się zgłosić przy dużej duszności, bólu w klatce piersiowej, omdleniu, obfitym krwawieniu, czarnych stolcach lub wymiotach z krwią, a także przy wysokiej gorączce z dreszczami u osoby, która ma bardzo mało neutrofili, na przykład w trakcie chemioterapii.

To badanie laboratoryjne wchodzi w skład: podstawowy pakiet badań krwi i moczu, pakiet w kierunku anemii, pakiet badań dla kobiet, pakiet badań dla mężczyzn, badania przed planowaną ciążą, badania laboratoryjne w ciąży, badania laboratoryjne u dzieci, pakiet badań dla seniora, pakiet badań dla sportowców, pakiet badań przy przewlekłym zmęczeniu, badania przed zabiegiem i operacją, bezpłatne badania w programie profilaktycznym nfz.

Najczęstsze pytania

Czy na morfologię trzeba przyjść na czczo?

Sama morfologia nie wymaga ścisłego postu, ale laboratoria zalecają przyjście rano, na czczo lub po lekkim posiłku. Jeśli w tym samym pobraniu masz glukozę lub lipidogram, post jest konieczny.

Czy można zrobić morfologię w czasie miesiączki?

Tak. Przy bardzo obfitym krwawieniu hemoglobina może być nieco niższa, więc warto wspomnieć o tym lekarzowi. Badania kontrolne anemii lepiej wykonywać po zakończeniu miesiączki.

Czym różni się morfologia z rozmazem od zwykłej?

Zwykła morfologia podaje łączną liczbę leukocytów, a z rozmazem także odsetek poszczególnych rodzajów białych krwinek. Obecnie większość analizatorów robi rozmaz automatycznie. Rozmaz ręczny, oglądany pod mikroskopem, zleca się, gdy wynik budzi wątpliwości.

Jak często warto robić morfologię?

U zdrowych dorosłych zwykle wystarcza raz w roku, w ramach okresowych badań. Częściej robią ją osoby przewlekle chore, przyjmujące niektóre leki, kobiety w ciąży i pacjenci leczeni z powodu anemii – według zaleceń lekarza.

Czy jeden wynik poza normą oznacza chorobę?

Nie zawsze. Niewielkie odchylenia zdarzają się u zdrowych osób, na przykład po wysiłku czy w trakcie infekcji. Lekarz ocenia, czy odchylenie jest istotne, i w razie potrzeby zleca powtórzenie badania.

Badania naukowe na ten temat

Co nauka mówi o tych badaniach laboratoryjnych – streszczenia prac z recenzowanych czasopism medycznych, opracowane prostym językiem, z linkiem do oryginału.

Gdzie zrobić to badanie w Szczecinie

Krew do tego badania pobiera się w punkcie pobrań, a próbkę bada laboratorium. W Szczecinie morfologia krwi wykonuje wiele laboratoriów – w naszym katalogu jest 78 laboratoriów i punktów pobrań. Przed wizytą sprawdź w wybranym laboratorium, czy wykonuje to oznaczenie na miejscu i jak długo czeka się na wynik.

Wszystkie laboratoria w Szczecinie

Z wynikiem do lekarza

Wynik badania krwi najlepiej omówić z lekarzem, który je zlecił. W razie potrzeby pomoże: przychodnia, internista, hematolog.

Powiązane badania laboratoryjne

  • Rozmaz krwi obwodowej – Rozmaz krwi obwodowej to uzupełnienie morfologii: analizator lub diagnosta liczy rodzaje białych krwinek i ocenia wygląd komórek. Ręczny rozmaz pomaga wykryć niedojrzałe komórki, przyczyny anemii i błędy pomiaru płytek.
  • OB – odczyn Biernackiego – OB (odczyn Biernackiego) mierzy, jak szybko krwinki czerwone opadają w probówce. Przyspieszone OB wskazuje na stan zapalny, zakażenie lub chorobę reumatyczną, ale nie mówi, gdzie leży przyczyna.
  • CRP – białko C-reaktywne – CRP (białko C-reaktywne) to czuły wskaźnik stanu zapalnego. Pomaga odróżnić lżejsze infekcje od poważniejszych zakażeń i śledzić skuteczność leczenia. Wersja wysokoczuła (hs-CRP) służy do oceny ryzyka sercowo-naczyniowego.
  • Ferrytyna – Ferrytyna odzwierciedla magazyny żelaza i jest najczulszym prostym wskaźnikiem jego niedoboru. Wyjaśniamy normy, znaczenie niskiego i wysokiego wyniku oraz pułapkę stanu zapalnego.
  • Retikulocyty – Retikulocyty to młode krwinki czerwone świeżo uwolnione ze szpiku. Ich oznaczenie pomaga odróżnić anemię z utraty lub rozpadu krwinek od anemii z ich niedostatecznej produkcji i ocenić efekty leczenia.
  • Pakiet w kierunku anemii – Morfologia, retikulocyty, żelazo, ferrytyna, TIBC z transferyną, witamina B12 i kwas foliowy. Jak przygotować się do pakietu w kierunku anemii i co oznaczają wyniki.
  • Witamina B12 – Witamina B12 jest potrzebna do wytwarzania krwinek i pracy układu nerwowego. Wyjaśniamy, kto jest narażony na niedobór, jak czytać wynik i co robić, gdy mieści się w tzw. szarej strefie.

Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje porady lekarza. Nie zmieniaj leczenia na podstawie samego wyniku. W nagłym przypadku dzwoń pod numer 112.

← Wszystkie badania laboratoryjne